عملکرد اصلی نردههای حفاظ، ایجاد حفاظت ایمنی و ایزولهسازی منطقه، جلوگیری از ورود تصادفی افراد، حیوانات یا وسایل نقلیه به مناطق خطرناک و در عین حال تضمین نظم ترافیکی و ایمنی عمومی است.
نرده های گاردریل به طور گسترده ای در سناریوهای مختلفی مانند بزرگراه ها، راه آهن ها، فرودگاه ها، معادن، سایت های ساخت و ساز و مناطق مسکونی استفاده می شوند. توابع اصلی آنها عبارتند از:
بافر محافظ: در صورت از دست دادن کنترل وسیله نقلیه، نرده محافظ می تواند انرژی برخورد را از طریق تغییر شکل خود جذب کند، آسیب تصادف را کاهش دهد و از خروج وسایل نقلیه از جاده یا خطوط مقابل جلوگیری کند.
سازمان ترافیک: تفکیک وسایل نقلیه موتوری، وسایل نقلیه غیر موتوری و عابران پیاده، اطمینان از حرکت هر کدام در خط تعیین شده خود، بهبود کارایی جاده و کاهش تصادفات رانندگی.
انزوا و حفاظت: جلوگیری از عبور عابران پیاده و احشام از بزرگراه ها یا خطوط راه آهن به میل خود، جلوگیری از تصادف و جلوگیری از تجاوز غیرقانونی به اراضی عمومی.
راهنمایی بصری: برخی از نردههای محافظ مجهز به علامتهای بازتابنده هستند که میتواند به رانندگان کمک کند مسیرهای جاده را در شب یا در هوای نامساعد شناسایی کنند و نقش مهمی را در بخشهای{0}}پرخطر مانند پیچها و شیبها ایفا میکنند.
حفاظت از محیط زیست و تأسیسات: در مناطقی مانند معادن، تصفیه خانه های زباله و آبراه ها برای جلوگیری از انتشار زباله و حفاظت از محیط زیست و زیرساخت های اطراف استفاده می شود.
انواع متداول عبارتند از نردههای تیرآهنگ، نردههای دو سیمی-، نردههای قاب، و نردههای هلویی-شکل. این مواد عمدتاً{3}}سیم فولادی کم کربن یا سیم آهن گالوانیزه هستند، با سطوحی که با گالوانیزه گرم-، پوشش پودری، یا پوشش غوطهور شده، مقاومت در برابر خوردگی، مقاومت در برابر پیری و عمر طولانی ارائه میدهند.
